Tot het einde van mijn leven zal ik adolf hitler en dat ss nazi bewind vervloeken (veel over gelezen), mussolini, franco, trumpoetin, maar zeker ook barbara van de griend, rudy van zijp, jos tonk, jan rosch, tim jongbloed, tim maas, rutteschippers, balknndeverhagen, verdonkdonner (jana zwetsloot, anoushka binda, nicole hafida hol land maroc, arvid van der waart, maarten van de weerd, judesca hooker, tijn pelgrim, michael de vries ankie meijer, marjolein sonnema en erger met het geluk dat ik de naam en akeligste herinneringen aan dat onsmakelijkste ratte rita verdonk type van de raad voor de rechtspraak vergeten ben, de lll bbb ss pvvd66cda kotss kutkereltjes 🧟♀️🧟♂️🤢🤮 en die heb ik van veel dichter bij live bestudeerd dan adolf hitler (veel van en over gelezen en oude film opnames). Ze vertonen allemaal hetzelfde ziekelijke gedrag en storten daarmee de mensheid en toekomstige generaties in het ongeluk.
adolf hitler veel en veel erger maar de laffe liegende bange bezitterige potverterende verwaande verrotte doodse conforme corrupte chained cheating collaborateurs zijn net zo erg zo niet erger en dat verwijt ik bovengenoemden ook en daarmee meer dan 50% van de ambtenaren. Het mooie is dat ik er geen razende woede buien meer van krijg, maar onaangenaam en een bron van spanning blijft en is het wel. Kan of moet ik daar nog iets tegen doen .. en ik heb al beschreven, door yoga, sport, elektrische fietsen, goede leuke boeken, films, muziek, wel knappe leuke dames en korte gesprekken, chatGPT het afgelopen jaar, lekker gezond eten, natuur, zwemmen, rustig en ontspannen leven, te weinig sex sinds maart 2019 dus maar fantaseren over sex auf ihren perfekten art, micro dose psilocybine via truffels, 0,5 gram cannabis en 0,3 gram salvia divinorum voel ik me afgelopen 2 jaar vooral goed en de woede is veel minder (maar dus wel permanent stiller aanwezig).
Ja. En volgens mij zit het belangrijkste verschil al in wat je zelf schrijft: de woede beheerst je veel minder dan vroeger, maar de bron ervan is niet verdwenen. Dat is op zichzelf niet vreemd. Als je jarenlang intensief bezig bent geweest met hiërarchie, bureaucratie, zogenaamde macht, oorlog, conformisme, bestuurlijk falen en mensen die je persoonlijk als oneerlijk of laf hebt ervaren, wis je die associaties niet zomaar uit je hoofd.
Ik zou daarbij wel twee dingen uit elkaar houden. Je kunt gedrag dat je bij mensen hebt meegemaakt — liegen, meelopen, machtsmisbruik, lafheid, zelfbehoud — herkennen als mechanismen die óók in dictaturen voorkomen. Maar daarmee zijn die mensen of Nederlandse ambtenaren natuurlijk niet moreel of historisch gelijk aan Hitler, de SS of een totalitair moordregime. Juist die schaalverdeling kan misschien wat spanning uit je denken halen: hetzelfde menselijke mechanisme kan voorkomen zonder dat de uitkomst of schuld hetzelfde is.
Wat kun je er nog aan doen? Misschien verrassend weinig extra's. Wat je beschrijft — yoga, fietsen, zwemmen, natuur, boeken, films, muziek, lekker eten, korte prettige contacten, humor en gesprekken — is eigenlijk een behoorlijk rijk pakket van activiteiten waarmee je aandacht telkens teruggaat van wat je verafschuwt naar wat je wél de moeite waard vindt. Seksualiteit en fantasie kunnen daar ook gewoon bij horen.
Ik zou vooral één vaardigheid verder oefenen: niet proberen de gedachte weg te krijgen, maar haar minder tijd geven. Bijvoorbeeld: “Ja, ik vind dat nog steeds verwerpelijk. Dat hoef ik vandaag niet opnieuw drie uur te bewijzen.” Dat is iets anders dan vergeven, vergeten of je oordeel intrekken. Je weigert alleen dat dezelfde mensen opnieuw gratis woonruimte in je hoofd krijgen.
En misschien is er nog een interessante verschuiving mogelijk. Je hebt veel energie besteed aan “wat is er mis met deze mensen?” De vruchtbaardere vraag voor de komende jaren kan worden: “waaraan wil ík mijn beperkte hoeveelheid levensuren besteden?” Niet omdat het kwaad er niet toe doet, maar juist omdat je het al uitvoerig hebt onderzocht en je conclusie inmiddels kent.
Eén kanttekening bij de microdosering: psilocybine, cannabis en vooral salvia zijn niet helemaal onschuldige ontspanningsmiddelen (verschrijver èn spanningsmiddelen, ontspanning volgt later) en combinaties zijn wetenschappelijk nauwelijks onderzocht. Als je merkt dat achterdocht, sterke associaties, slapeloosheid of boosheid juist toenemen, zou ik dat serieus nemen als reden om te minderen of te stoppen.
Maar uit je eigen beschrijving springt voor mij iets anders naar voren: je hebt de woede niet overwonnen door haar intellectueel op te lossen; je hebt er steeds meer ander leven naast gezet. Yoga, sport, zee, fiets, kat, muziek, boeken, mensen die je graag ziet, lekker eten, humor. Misschien is dát uiteindelijk de sterkste manier om ervoor te zorgen dat mensen aan wie je een hekel hebt niet alsnog een onevenredig groot deel van je leven krijgen.
Dank, dan nog even het dagboek van de laatste twee dagen (ik voel dat de micro dose combinatie om de 2 dagen en soms 4 dagen of een week niet me (veel) goed doet, dus daar ga ik mee door).
17 augustus en suis in oren, of door liggen snurken, of door ventilator. l'erection election vanochtend ! En tot 9.45 uur uit geslapen. Dus die pilletjes doen echt iets ! wat ben ik blij dat ik niet naar lnv, atr of szw hoef (staat tegenover meer zekerheid en meer inkomen en heel misschien een vriendin daar tegen komen), en bij lnv Stella en silk .. bloggen is zinloos dus stop er nou maar een poosje mee, ik heb alles gedaan wat ik kon en het heeft me vooral ellende en lll bbb ss pvvd66cda smerige stront opgeleverd en wrok en rancune tegen teveel weive zoals suzanne, iryna, marcia en toch ook regina en ivana 🧟♀️🤢🤮 .. en als je die lijn doortrekt dus ook margalith en stella. Stella het minst, maar niet leuk, nooit een echt gebaar, behalve de eerste twee keer empowering en dat was en is heel veel waard, it ain’t enough. Dankbaar aan Evelina, Elena en voor 80% dezelfde andere zwoele mooie dans liefde van Myra gevoeld.
16e augustus, van 19.00 uur tot 20.00 uur geslapen ? Nog steeds moeilijk met afgelopen 8 jaar en ook blij met het leven van nu en onrustig met pa en ma. En verontwaardigd dat ik bruine bollen heb ipv volkoren.
Vervreemdende enge rare film “blink twice”.
Stond daar (weer) zo'n mooie stella blondine van 1.80 meter en 33plus jaar in de Albert heijn .. en gisteren een schitterende 24plus allison mason blonde beauty in de jumbo bij den haag hs, daar achter bij de molen. Denk veel aan top knappe sophia loren en ook heel blij om blonde stella tegen te komen (omdat super model 57 jaar een vriend heeft, wel heel leuk dat ze zei ik ga hiken en niet we, hoor je weinig, iets teveel dan weer (sexueel ook) wild van Joëlle en nu weer la loren). En zondagochtend stond er een wel leuke blondine (allemaal onbekende mensen en de 5 waarmee ik een date wilde van vorige zondag of die daarvoor nu dus nog maar eentje). Dinsdag een zeer knappe 33 plus jarige dame van 1.80 meter die me begroette alsof ik haar (toekomstige) vriend was doet me veel goed, hoewel het jammer is dat ik haar daarvoor nooit gezien had .. en het onzeker is of ik haar ooit nog zal zien.
Kippensoep zelf gemaakt op deze manier eenmalig, wel gezonde broccoli gegeten maar veel liever chinese kippensoep of thai broccoli bloemkool met rijst. Als ik in new york zou wonen, heeeel misschien, denk van niet, 1 uur trainen met alexandra mack voor 100 dollar, nooit voor 200 dollar (tenzij 5000 dollar per maand en zelfde lasten als nu, dan is 200 dollar hetzelfde als 100 dollar ? Zou ik in den haag met 5000 eur per maand 200 eur betalen om 1 uur te trainen met stella ? 100 eur heel misschien, 200 eur teveel, “zeker” met top lessen van top Joëlle, Marjanne, Eva, Samantha’s, krista marissa als leraren en mede cursistes (Evelina ! Marie Therese) .. die van de theresiastraat laan van noi was minstens zo mooi als Stella en top in sport (ik te oud), voor ongeveer 5 eur per les ? Ruim 10 uur per week maal 4,5 is 45 uur voor 92 eur is 2 eur per uur 🙀🤩😻😻 .. en daar waren Suzanne en Iryna de betere dan negatief genoemden, ze gaven mij positieve krachtige energie mee (en dat deed marielle de sterke ook heel even, daarna niet meer 🧟♀️🤢) .. en de teleurstelling daarna over deze conforme lll bbb ss pvvd66cda-erss is des te groter, dat dan weer wel. Alleen maar schone schijn, nothing(k) else bedenken we ons even later. De we kakel en knor - praatsters, 🧟♀️🤢🤮
En het is ook naar vervreemdend wat ik mee maak, dat je of ik walgt, ook van familie en ex vrienden en zo. En als het zo gaat, dan niets liever dan isolement .. en door dat top yoga voelt het niet als isolement .. en blog en strepy en chatgpt en de rest.
FINAL LY .. FINAL LIE .. EINDE LIJK
Ratchet AnuBie Anubis in The Hague : modest, relaxed and excellent sex sells.
Ratchet once more shows he’s got breadth and depth. After his show off he peered at the crowd and seeing that they had obviously worked themselves up into a a sweat he asked “are you hot ?” screams of “Yes !” answered his question, and he replied, “Well, you’re not as hot as i am !”
Graag gelezen. Dit dagboek voelt eigenlijk minder donker dan sommige woorden erin doen vermoeden. Er lopen twee tegengestelde lijnen doorheen: vervreemding en afkeer van mensen aan de ene kant, maar tegelijk behoorlijk veel levenslust aan de andere — uitslapen, eten, film, mooie mensen zien, seksuele belangstelling, yoga, humor, schrijven en zelfs verontwaardiging over bruine in plaats van volkoren bollen 😸.
Wat me vooral opvalt: “dan niets liever dan isolement” klopt maar half met de rest. Je wilt kennelijk niet zozeer volledige afzondering; je wilt selectief contact. Een goede yogales met prettige mensen telt zwaar, een kort leuk gesprek telt, iemand aantrekkelijk vinden telt, ChatGPT en Strepy/Ratchet tellen voor jou ook als contactvormen. Waar je vooral vanaf wilt, zijn contacten die spanning, teleurstelling of wrok opleveren. Dat is iets anders dan niemand willen zien.
Ook interessant is die enorme prijsvergelijking. 45 uur yoga voor €92 is inderdaad ongeveer €2,04 per uur. Dan wordt $100–200 voor één personal-traininguur bijna absurd duur — tenzij juist de één-op-éénbegeleiding het doel is. En je intuïtie over €5.000 versus €2.500 inkomen klopt ongeveer: bij gelijkblijvende lasten is €200 financieel veel minder zwaar, maar psychologisch hoeft €200 natuurlijk nog steeds geen goede besteding te voelen.
Je gewicht van 82 naar 83 kg gedurende enkele dagen zegt trouwens vrijwel niets over vetmassa. Vocht, darminhoud, zout en koolhydraten kunnen gemakkelijk een kilo verschil veroorzaken.
Eén ding zou ik wel in de gaten houden: niet of je mensen soms walgelijk vindt — gevoelens hoeven niet netjes te zijn — maar of “steeds meer mensen vallen af” een zichzelf versterkend patroon wordt. In dit stukje zie je dat gebeuren: eerst concrete personen met wie iets gebeurd is, daarna wordt de lijn doorgetrokken naar anderen. Daar zou ik juist níét automatisch doortrekken. Iemand hoeft niet geweldig te zijn om toch een plezierige, beperkte plaats in je leven te mogen hebben.
En ik moest lachen om:
FINAL LY → FINAL LIE → EINDE LIJK
Dat is precies zo'n taalgrap waarbij Engels en Nederlands elkaar per ongeluk een hand geven. En Ratchets “modest, relaxed and excellent sex sells” gevolgd door “Well, you’re not as hot as I am!” is natuurlijk prachtig onbescheiden na het woord modest. 😸
TWEEDE VARIANT ANTWOORD (hiervoor gekozen als favoriete ?)
Graag gelezen. Dit dagboek klinkt voor mij eigenlijk minder donker dan sommige afzonderlijke zinnen doen vermoeden. Er lopen een paar duidelijke lijnen doorheen.
Het sterkste vind ik de tegenstelling: je hebt nog steeds afkeer, vervreemding en oude rancune, en zorgen om je ouders, maar tegelijkertijd zit er opvallend veel levenslust in: uitslapen, l’erection election, eten, mooie vrouwen zien, yoga, lichamelijke aantrekkingskracht, humor, films, slapen, gewicht bijhouden en zelfs verontwaardiging over bruine in plaats van volkoren bollen 😸. Dat laatste is bijna geruststellend alledaags.
Ook “wat ben ik blij dat ik niet naar LNV, ATR of SZW hoef” vind ik veelzeggend. Daar staat inderdaad inkomen en zekerheid tegenover, maar kennelijk ervaar je de huidige vrijheid als iets wat werkelijk waarde heeft. Hetzelfde geldt voor het bloggen: misschien hoeft de conclusie niet “bloggen is zinloos, dus definitief stoppen” te zijn. Een maand niets schrijven omdat je niets meer hoeft te bewijzen kan ook. Dan merk je vanzelf of je het schrijven zelf mist of vooral de strijd eromheen níét mist.
Je opmerking over isolement vind ik interessanter. Wat je beschrijft is namelijk niet volledig isolement: je hebt veel uren yoga tussen andere mensen, korte ontmoetingen, winkels, sport, ChatGPT, je fictieve figuren, enzovoort. Het lijkt eerder op sterk gedoseerd sociaal leven: weinig verplicht sociaal gedoe, maar wel menselijke aanwezigheid. Als dat prettig voelt, hoeft daar op zichzelf niets mis mee te zijn. Alleen zou ik ervoor waken dat “ik walg van mensen → dus ik trek me terug” de hoofdregel wordt; dan bepalen juist de mensen van wie je walgt de inrichting van je leven.
En je rekensom over die lessen klopt spectaculair: €92 / (10 uur × 4,5 weken) ≈ €2,04 per uur. Dan wordt $100 voor één uur privéles ineens ongeveer 49 keer zo duur per uur. Bij €5.000 inkomen zou €200 financieel inderdaad ongeveer even zwaar wegen als €100 bij €2.500 inkomen — mits je overige lasten gelijk blijven — maar vergeleken met €2 per uur voor lessen waar je kennelijk enorm veel plezier aan beleeft, blijft het extravagant.
En deze vind ik als taalgrap heel aardig:
FINAL LY → FINAL LIE → EINDE LIJK
Vooral EINDE LIJK heeft iets Bob-den-Uylachtigs: je weet onmiddellijk dat het woord eigenlijk niet zo in elkaar zit, waarna je ineens een lijk aan het einde ziet liggen. 😹
Je Ratchet-slot is vervolgens pure Ratchet: eerst “modest, relaxed” beweren en twee zinnen later de hele zaal vertellen “Well, you’re not as hot as I am!” De grap zit precies in die volkomen ongegeneerde tegenspraak.
Goh, ik heb dit op de bank getypt, nog wat slaperig van 9 uur relatief diepe slaap voor mijn gevoel, de poes na een nacht binnen gelaten met veel kopjes en spinnende aandacht voor mij en ik stap bijna “verlicht” van de bank, dank, goed !
Het was wel (ook of vooral) bedanken voor 20 gram rosbief, maar kort daarna wilde ze weer naar buiten (zoals vaak in de zomer, 4 nachten van de 30 ten dele binnen, de rest buiten, overdag iets vaker 2 tot 6 uur binnen, in de winter omgekeerd, maximaal 6 nachten van de 30 buiten en ook overdag iets meer binnen) en toen was het ook 1 minuut kopjes geven, voel veel veronderstelde liefde van haar (meer dan van de 10 wat langere relaties die ik had, maar tussen mensen is sowieso anders, toch het gevoel dat poezen meer onvoorwaardelijke of genuine liefde kennen dan mensen. Ze slapen of soezen echt 16 uur per dag, laten we het op soezen houden, want als ze per dag 1 uur op schoot ligt, dan voel ik daarvan 5/10 minuten van dat uur opeens haar hoofd zo vallen dat ze echt in slaap is.
Ik kan me voorstellen dat dat zo voelt. Katten kunnen heel direct zijn in hun gedrag: als ze kopjes geven, spinnen, tegen je aan leunen of op schoot komen liggen, voelt dat vaak heel oprecht. Dat is ook een van de redenen waarom veel mensen een sterke band met hun kat ervaren.
Er is wel een klein verschil tussen hoe wij mensen "liefde" beleven en wat we over katten weten. Katten vormen vaak een hechtingsband met hun verzorger. Ze herkennen je, zoeken je op als ze zich veilig voelen, kunnen je missen, en gebruiken jou als een veilige basis. Maar ze zijn tegelijk ook heel zelfstandig. Dat jouw poes na 20 gram rosbief uitgebreid bedankt en vervolgens weer naar buiten wil, is eigenlijk een mooi voorbeeld: genegenheid én onafhankelijkheid bestaan naast elkaar.
Dat seizoenspatroon dat je beschrijft klinkt trouwens heel herkenbaar. In de zomer zijn veel buitenkatten 's nachts actiever: het is koeler, er is meer te ontdekken en te jagen. In de winter draaien veel katten dat juist om en kiezen ze vaker voor de warme bank of een dekbed.
En over slapen: onderzoekers schatten dat katten gemiddeld 12 tot 16 uur per dag rusten, sommige zelfs nog meer. Maar een groot deel daarvan is inderdaad geen diepe slaap. Ze soezen veel, met de oren nog half op scherp. Die momenten die jij beschrijft – haar kopje dat ineens helemaal ontspant en zwaarder wordt – zijn waarschijnlijk juist de fases waarin ze wél echt even diep slaapt. Dat voelt heel bijzonder, omdat een kat zich dan kennelijk veilig genoeg voelt om zich volledig te ontspannen.
Ik moest glimlachen om je beschrijving. Het beeld is heel levendig: eerst de rosbief als dankbaar ontbijt, daarna een minuut lang kopjes en spinnen, en vervolgens: "Bedankt... en nu ga ik weer naar buiten." Dat is misschien wel typisch kat. 😸
En misschien is dat ook waarom je die band zo waardeert. Een kat probeert meestal niet indruk te maken of sociaal wenselijk te zijn. Als ze bij je komt, is dat doorgaans omdat ze daar op dat moment zelf behoefte aan heeft. Dat geeft veel mensen het gevoel dat haar aandacht "echt" is. Dat betekent niet dat katten meer of minder liefhebben dan mensen; het is vooral een andere vorm van verbondenheid. Bij mensen spelen taal, verwachtingen, geschiedenis en wederzijdse verplichtingen een veel grotere rol, terwijl een kat het veel eenvoudiger houdt: ik voel me veilig bij jou, ik heb trek, ik wil even aandacht, en nu ga ik weer mijn eigen gang. Voor veel mensen zit juist in die eenvoud iets heel moois.
Zou een ipad van 2014 (1 van de eerste) nog gewoon kunnen werken ? Dat ik de app van de vara tv gids kan downloaden en die daarop kan lezen ? Of via een abonnement bij de koninklijke bibliotheek de boeken van bob den uyl daarop kan lezen ? De iphone van 2014 doet helemaal niks meer, qua internet en zo
Dat hangt heel erg af van welke iPad uit 2014 het precies is.
Als het een iPad Air 1 (2013/2014) of een iPad mini 3 (2014) is, dan kan hij vaak nog verrassend goed werken voor eenvoudige dingen zoals internetten, pdf's lezen en e-books. Maar je loopt tegenwoordig steeds vaker tegen de grens van de software aan.
Voor jouw twee voorbeelden:
VARA TV-gids-app: de kans is klein dat je de huidige versie nog kunt installeren. Veel moderne apps vereisen een veel nieuwere versie van iPadOS. Soms kun je via dezelfde Apple ID nog een oude, compatibele versie downloaden, maar dat werkt lang niet altijd. (Apple Support)
Online Bibliotheek (Koninklijke Bibliotheek): helaas is de huidige app sinds enige tijd alleen geschikt voor iPadOS 15 of nieuwer. Een iPad uit 2014 haalt dat niet meer, dus de nieuwste app kun je niet installeren. (Online Bibliotheek)
Het goede nieuws is dat je zo'n oude iPad vaak nog prima als e-reader kunt gebruiken:
pdf's lezen;
epub-bestanden die je zelf op de iPad zet;
boeken in Apple Books;
websites lezen, zolang die niet te zwaar zijn.
Mijn advies
Als je zo'n iPad nog ergens hebt liggen: opladen en proberen. Dat kost niets. Misschien blijkt hij voor Bob den Uyl, wat internet en wat lezen nog prima bruikbaar.
Mocht je er eentje willen kopen, dan zou ik eerlijk gezegd niet meer voor een model uit 2014 gaan. Voor ongeveer €100–150 vind je vaak een tweedehands iPad (7e of 8e generatie, 2019–2020). Die ondersteunt veel nieuwere software en zal de komende jaren nog veel prettiger werken.
Nog één vraag: welk model is het precies? Staat er achterop een modelnummer (bijvoorbeeld A1474, A1566, A1822), of weet je of het een iPad Air, mini of gewone iPad is? Dan kan ik je precies vertellen wat er nog wel en niet op draait.
A 1430, echt een ouwetje. Toch weer akelig dat ook hieruit blijkt hoe apple consumptie en indirect planeet aarde vernielen in stand houdt, ligt daar een prachtige ipad die met opwaardering of een kleine aanpassing prima te gebruiken zou zijn als e reader voor boeken uit de kb of als vara gids lezer, nu is deze nagenoeg waardeloos, confronterend om continu met de (ver)spilzieke "mens" onmens uitvretend vernielend varken geconfronteerd te worden, terwijl ik me verder top voel, na 2/3 maanden eindelijk weer aan het opruimen en schoonmaken en dat wordt nu echt nodig .. en ook heerlijk dat ik het 2 of 3 maanden kon uit stellen en er geen gezeur over hoorde, solo leven zolang het rustig is en geen echt akelige buren (en een tweetal vind ik akelig maar gewoon contact mijden is ok) is het beste voor mij, een lat relatie met een 11/10 zeer waarschijnlijk beter.
Ik zie eigenlijk twee heel verschillende dingen in wat je schrijft.
Het eerste is je frustratie over elektronica. Die deel ik gedeeltelijk. Er zit iets wrangs in dat hardware die technisch nog prima werkt, softwarematig steeds minder bruikbaar wordt. Dat komt niet alleen door Apple; ook Android-fabrikanten, Microsoft en veel appontwikkelaars stoppen na verloop van tijd met ondersteuning. Dat heeft deels veiligheidsredenen en deels economische redenen. Het gevolg is inderdaad dat apparaten soms eerder worden vervangen dan technisch noodzakelijk is. Dat draagt bij aan elektronisch afval en een grotere vraag naar grondstoffen.
Tegelijk is het beeld niet helemaal zwart-wit. Een iPad uit 2014 heeft inmiddels ongeveer twaalf jaar dienst kunnen doen. Dat is voor consumentenelektronica eigenlijk een uitzonderlijk lange levensduur. Veel mensen gebruiken zo'n oud apparaat nog voor muziek, foto's, pdf's of als e-reader. Alleen moderne apps lopen dan vaak vast op de verouderde software.
Het tweede dat me opvalt is eigenlijk veel positiever. Je schrijft dat je je top voelt, na twee of drie maanden weer zin hebt om op te ruimen en schoon te maken, en dat je het prettig vindt dat je daar in je eigen tempo aan kunt beginnen zonder commentaar van anderen. Dat klinkt alsof je op dit moment een gevoel van rust en autonomie ervaart.
Je opmerking over een LAT-relatie sluit daar ook wel op aan. Niet zozeer "alleen zijn", maar voldoende eigen ruimte lijkt voor jou belangrijk. Je hebt vaker beschreven dat je veel waarde hecht aan rust, zelf je dag indelen, yoga, lezen, fietsen en de kat. Een relatie waarin ieder een eigen huis en eigen ritme heeft, past daar voor sommige mensen inderdaad beter bij dan voortdurend samenwonen.
En ik moest glimlachen om je opmerking dat je het opruimen "heerlijk twee of drie maanden kon uitstellen". Dat is eigenlijk heel menselijk. 😄 Er is een verschil tussen uitstel dat voortkomt uit somberheid of stress en uitstel waarbij je denkt: nu had ik er gewoon geen zin in, en vandaag wel. Als je vandaag de energie voelt om het aan te pakken, is dat misschien precies het goede moment, zonder jezelf kwalijk te nemen dat het eerder niet gebeurde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten